Malatya temel meselelerini bihakkın çözebilen bir şehir olamadı.
Siyaset kendine bir şablon oluşturmuş gidiyor, o şablonun dışına çıkmıyor bir türlü.
Audi ile halk arasında tercihini Alman Long’tan yana yaptı.
Daha çok halkın sorunları ve gerçeklerinden uzak bir oyalama süreci de diyebiliriz adına. Hele bu meseleler kırsalda, tarımda veya siyasilere ulaşamayan kitleyi kapsıyorsa…
Siyaset şehirden dışarı çıkmıyor. Üç beş ay da bir çıkanlar da ilçelerin parti merkezinden öteye gitmeye mecalleri yok. Kurabiye-çay ikramı, veya yemek, formalite bir konuşma, birbirini onure etme, lüks araçlarla geriye dönüş.
Hepsi bu!
“Vatandaş” denilen geniş kitle asla bu program dahiline girmez.
Şehirde mesai yaptıkları halde şehrin sorunlarından da bi’haber olmaları da ayrı bir başlık. 13 ilçe 756 köyde olan bitenden kimsenin haberi yok. Evet ilçe belediye başkanları, meclis üyeleri var ama onlarda bulundukları merkezlerde tekelleşti, bazı sorunları çözmeye yeterli mi sormak gerek. (Bir iki ilçeyi bu kategori dışında tutabiliriz!)
Amorf bir başıbozukluk süreci almış başını gidiyor.
Siyasiler kendilerine öyle belirgin-keskin kalıplar oluşturdular ki; dış dünya ile bağlantılarını tamamen kestiler.
Asıl halk vasfını taşıyan vatandaş bu kalıpların dışında bir yerde unutulmaya terk edildi. Ulaşmak için belli soy isimlerine veya marka değeri taşıyan patentlere sahip olmak lazım.
Farzedelim hasbelkader ulaştınız ve makbul bir sorununuzu dile getirdiğiniz, “hallederiz-bakarız- yarın olsun bir bakayım” sözcüklerinden sonra gerisi gelmeyecek. Telefon muhtemelen yüzünüze kapanır. Buyrun ordalar, herhangi bir siyasi yetkiliye ulaşın ve sorununuzu bildirin. Sonucu kendiniz de göreceksiniz. Hodri meydan. Yapmazlar, ilgilenmezler. Çünkü programlarında vatandaş diye bir şey yok.
Nedeni lüks, güç, ihtişam ile devlet imkanlarından oluşan demirden bir perdeyi acımasızca araya çekmeleridir.
Bir milletvekiline yazdığım Watsap mesajı resmen bayatladı. 2 ay üzerinden geçmesine rağmen kalmış orada bekliyor zavallı.
Tüm siyasi bilançolarını bu kalıplar üzerine oturttukları bu misyon hiç bir siyasiye kalıcı rolünde meşruiyet tanımıyor.
Zaten onlarda kalıcı olmak derdinde değiller.
En kötüsü; bir iki dönem gücümü pekiştirsem, emekli de olurum, az biraz çevre de edinirsen sonrası değmeyin keyfime. Tava da kızartılmış hamsi. Ziyaretler (belli yerlere), açılışlar, (yine belli kişilere) karşılama törenleri ( belli isimlere) harici siyaset Malatya şehrinde kendini çoktan tasfiye etmeye başladı.
Yılların, on yılların zihinlerde biriken absürt bagajları birikti, çoktan yuvasından taşmaya başladı. Belki bu yazdıklarımızı okumayacaklar, okusalar bile umurlarında olmayacak. Bunca ihtişam-güç-konfor arasında çokta önemli değil.
Olsun; biz yine de Allah’ın bahşettiği kalem halkımızı kullanalım ve gerekli uyarımızı yapalım bu köşeden. Ve “öbür tarafı unutmayın sakın” diyelim ne olursa olsun.
Öyle ki mevcut realite siyasette tarafların birbirine karşı bilenmesi ve siyasilerin de risk almak yerine meseleleri geçiştirmesi, ucuz enstrümanlara baş vurması, Ankara’ya iyi görünmek çabası, şehrin sırtına taşınması zor yükler bindirdikçe bindirdi.
Lütfen! Lütfen! Lütfen. Bu bir ricadır sizden. Hayat zor, ekonomi felç, alım gücü yerlerde sürünüyor, şehirde Kayısının mali karşılığı kalmadı. Vatandaş sadece ekmeğinin derdinde. Toplumdan ve hayatın olağan akışından uzaklaşmayın bu kadar. Az empati. Sizde kabul edersiniz ki tarihte paralarına, gücüne, servetine, ordularına güvenen nice kral-padişah bir çırpıda silinmiş gitmişlerdir. Vatandaşı unutursanız vicdanlar da sizi unutur. Hem de esameniz dahi okunmaz.
Dünya üç günlük üç!
Sözüm ise ortaya, isim cisim vermiyorum. Üzerine alınan alınsın. Gerçekten ya hiç bir şeyin farkında değilsiniz yada duygularınızı kaybetmişsiniz.